برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

حالت P (برنامه) در دوربین عکاسی : راهنمای کامل

حالت P (برنامه) در دوربین عکاسی

حالت p برنامه یکی از آن تنظیمات دوربین است  که اکثر مردم هرگز آن را امتحان نمی کنند زیرا آنها نمی دانند که چگونه می تواند به عکاسی آنها کمک کند.

با این حال، هنگامی که کارد برد آن را درک کنید می تواند بسیار مفید باشد. به همین دلیل است که در این مقاله قصد دارم هر آنچه که باید در مورد این حالت بدانید را آموزش دهم.

حالت p برنامه چیست؟

در یک طرف غلتک حالت های دوربین، حالت دستی  (M) دارید که به شما کنترل کامل بر مثلث نوردهی: سرعت شاتر، دیافراگم و ISO می دهد. از طرف دیگر، حالت خودکار دارید که تقریباً هیچ کنترلی بر نوردهی به شما نمی دهد.
همانطور که در نمودار بالا مشاهده می کنید، حالت های دیگری در وسط طیف وجود دارد. این حالت‌ها – اولویت شاتر، اولویت دیافراگم و حالت برنامه – درجه‌ای از کنترل را به شما می‌دهند، اما دوربین شما نیز کار قابل توجهی انجام می‌دهد. به عنوان مثال، اولویت دیافراگم به شما امکان می دهد دیافراگم و ISO را کنترل کنید در حالی که دوربین سرعت شاتر مناسب را برای نوردهی خوب تعیین می کند.

پس حالت برنامه چطور؟ چه کار میکند؟

حالت برنامه جایی بین اولویت دیافراگم/شاتر و حالت خودکار وجود دارد و به این صورت عمل می کند:

شما ISO را تنظیم می کنید، در حالی که دوربین شما دیافراگم و سرعت شاتر را تنظیم می کند.

حالت P برنامه همچنین به شما امکان کنترل سایر ویژگی‌های دوربین، مانند جبران نوردهی را می‌دهد، اما در بخش بعدی درباره آن صحبت خواهم کرد. در حال حاضر، فقط به یاد داشته باشید که حالت برنامه به شما کنترل ISO را می دهد، اما دیافراگم و سرعت شاتر را به دوربین شما واگذار می کند.

(در واقع، حالت برنامه گاهی اوقات به عنوان “اولویت ISO” نامیده می شود.)

امروز یکم بیشتر آموزش ببین 🙂

چه زمانی حالت برنامه مفید است؟

در حالی که حالت برنامه تقریباً به اندازه اولویت دیافراگم یا اولویت شاتر محبوب نیست، می تواند تفاوت زیادی در عکاسی شما ایجاد کند – فقط باید بدانید که چه زمانی از آن استفاده کنید.

در اصل، حالت برنامه زمانی بهترین عملکرد را دارد که به ISO اهمیت می دهید، اما به سرعت شاتر و دیافراگم اهمیتی نمی دهید. این به این دلیل است که می دانید دوربین شما به طور خودکار مقادیر کافی سرعت شاتر و دیافراگم را ارائه می دهد یا به این دلیل است که این تنظیمات به طور معنی داری بر نتیجه نهایی تأثیر نمی گذارد.

بنابراین اگر در خارج از منزل عکاسی می‌کنید و می‌خواهید کمترین نویز را در عکس‌های خود ایجاد کنید، می‌توانید حالت برنامه را انتخاب کنید، ISO پایین را تنظیم کنید و سپس به دوربین خود اجازه دهید بقیه کارها را انجام دهد.

حالت P (برنامه) در دوربین عکاسی 1

یا اگر زیر نورهای مصنوعی قدرتمند عکاسی می کنید، ممکن است به دوربین خود بگویید ISO را پایین نگه دارد، سپس به آن اعتماد کنید تا متغیرهای نوردهی باقیمانده را ثابت کند.

اما این تنها کاربرد حالت برنامه نیست. ببینید، حالت برنامه نیز یک حالت انتقال عالی است. اگر می‌خواهید مهارت‌های عکاسی خود را بهبود ببخشید، اما همچنان در حالت خودکار گیر کرده‌اید، ممکن است سعی کنید سطح را به حالت برنامه ارتقا دهید. سپس می توانید از آن به عنوان پله ای برای اولویت دیافراگم، اولویت شاتر و فراتر از آن استفاده کنید.

حالت برنامه: فراتر از اصول اولیه

ابتدا، حالت برنامه به شما امکان می دهد از جبران نوردهی برای تصحیح اشتباهات نوردهی استفاده کنید. با تنظیم جبران نوردهی در یک جهت، می توانید دوربین خود را مجبور کنید تا تصاویر روشن تری بگیرد و با تنظیم آن در جهت دیگر، عکس آن را دریافت خواهید کرد.

بگو از برف عکس گرفتی و خیلی تاریک شد. با کمی جبران نوردهی، می توانید روشنایی طبیعی برف را بازگردانید (توجه داشته باشید که در حالت خودکار نمی توانید این کار را انجام دهید).

و می توانید بسیاری از تنظیمات دیگر دوربین را در حالت برنامه تنظیم کنید، از جمله تعادل رنگ سفید، حالت نورسنجی (تمام/مرکز/نقطه)، نقطه فوکوس، و اینکه آیا دوربین شما باید از فلاش خود استفاده کند یا خیر.

(این حالت را با حالت خودکار مقایسه کنید، و باید متوجه سودمندی نشانگر کوچک “P” روی صفحه مدرج دوربین خود شوید.)

البته، حالت P برنامه همیشه راه خوبی نیست. گاهی اوقات، شما می خواهید به طور مستقل سرعت شاتر یا دیافراگم خود را تنظیم کنید، در این صورت یکی از گزینه های اولویت، یا حتی حالت دستی، انتخاب مناسبی است.

اما وقتی ISO همه چیز مهم است، حالت برنامه را امتحان کنید.

مقالات مرتبط:

ads
دیدگاه خود را بنویسید...

مطالب مرتبط

0