برای مشاهده لیست علاقه مندی ها وارد شوید!

مشاهده محصولات فروشگاه
0

هیچ محصولی در سبد خرید نیست.

نورسنجی در عکاسی چیست؟

نورسنجی در عکاسی چیست؟

نورسنجی به معنای تعیین نوری است که به سنسور دوربین می‌رسد که  سرعت شاتر  و اندازه دریچه دیافراگم  مناسب را محاسبه و پیشنهاد می دهد.
درگذشته که دوربین ها مجهز به نورسنج داخلی، که یک حسگر برای محاسبه شدت نور است، نبودند برای محاسبه نوردهی یا اکسپوژر بهینه از نورسنجی‌های دستی استفاده می‌کردند. امروزه، هر DSLR یک نورسنج داخلی دارد که به صورت خودکار نور منعکس شده را محاسبه و نوردهی بهینه را نشان می دهد.

اکثر دوربین های امروزی از فرآیندی به نام نورسنجی TTL استفاده می کنند، که مخفف Through the Lens (از میان لنز) می باشد. این بدین معنی است که دوربین شما نور ورودی لنز را بررسی کرده و روشنایی صحنه را ارزیابی می کند. سپس شما، یا دوربینتان، می توانید تنظیمات (دیافراگم/سرعت شاتر/ایزو) را به منظور اطمینان از این که عکس شما آنطور که می خواهید نوردهی شده، اعمال کنید. شما ممکن است هیچ وقت متوجه نورسنج نشوید یا حتی وجود آن را نبینید، مگر این که در مُد دستی (manual) عکاسی کنید. اما به من اعتماد کنید، نورسنج به طور مداوم در حال نظارت نور است، چه شما بدانید که دارد کار می کند و چه ندانید.

وقتی که در حالت دستی (Manual) عکاسی می‌کنید، می‌توانید کارکرد نورسنجی را در عمل مشاهده کنید. اگر از داخل ویزور نگاه کنید، خط هایی درجه مانند را می‌بینید که سمت چپ و راست یک صفر رسم شده اند. اگر دوربین را به سمت یک نقطه خیلی روشن بگیرید، خط ها به سمت «+» رفته که می گوید برای تنظیمات نوردهی کنونی، نور زیادی وجود دارد.
و اگر دوربینتان را به سمت یک نقطه خیلی تاریک بگیرید خط ها سمت «-» که بیانگر نبود نور کافی است خواهند رفت. پس باید سرعت شاتر را کم یا زیاد کنید تا خط روی «۰» قرار بگیرد که بنا بر راهنمایی نورسنج به معنی تنظیمات نوردهی مناسب است.

دریافت نوردهی عالی ترکیبی از تجهیزات شما، سبک ویرایش و تعهد شما به تمرین است.

تاثیر حالت اولویت دیافراگم واولویت شاتر در نور سنجی

بسیاری از دوربین های مدرن دارای تنظیمات اولویت دیافراگم یا شاتر هستند. با اینها می‌توانید دیافراگم یا سرعت شاتر را تنظیم کنید و سایر تنظیمات به‌طور خودکار تنظیم می‌شوند تا برای نوردهی مناسب باشند. اولویت دیافراگم، اولویت شاتر، حالت خودکار و سایر تنظیمات از پیش تعریف شده، ابزارهایی هستند که حتی حرفه ای ها نیز از آنها استفاده می کنند.

با این حال، عکاسی در حالت دستی(Manual)  که در آن همه متغیرهای مثلث نوردهی را خودتان تنظیم می‌کنید، می‌تواند به خلاقیت، کنترل و درک بهتر مثلث نور دهی کمک کند. عکاسی در حالت دستی به شما امکان می دهد با نور و سایه و همچنین عوامل دیگری مانند عمق میدان بیشتر بازی کنید.

ابزاری برای دریافت نوردهی مناسب

نورسنج ابزاری است که نور را اندازه گیری می کند. بسیاری از دوربین های DSLR دارای یک نورسنج داخلی هستند، اما بسته به دقت مورد نیاز، ممکن است به یک نورسنج اضافی نیاز داشته باشید. نورسنجی، به جای چشم انداز، می تواند به شما کمک کند تنظیمات نوردهی خود را با دقت بیشتری تنظیم کنید.

نوردهی را در هیستوگرام بررسی کنید

پس از گرفتن عکس، دوربین های بدون آینه و DSLR یک صفحه نمایش LCD کوچک دارند که پیش نمایشی از عکسی که به تازگی گرفته اید را به شما ارائه می دهد. در آن پیش‌نمایش کوچک، ممکن است نتوانید تشخیص دهید که یک تصویر به درستی نوردهی شده است یا خیر. به همین دلیل، دوربین‌های DSLR و بدون آینه می‌توانند نمایشی گرافیکی از داده‌های نوردهی به نام هیستوگرام را به شما نشان دهند.

قرار گرفتن در معرض و پس از تولید

همچنین می توانید نوردهی را در پس پردازش تنظیم کنید. سعی کنید از نوار لغزنده نوردهی لایت روم یا Adobe Photoshop برای انجام تنظیمات استفاده کنید. می توانید تصاویر کم نور را با انواع لغزنده روشن و تنظیم کنید. تصاویر با نوردهی بیش از حد حاوی داده های کمتری هستند، به این معنی که فضای کمتری برای تغییر وجود دارد.

تمرین، تمرین، تمرین در نهایت، بهترین راه برای به دست آوردن نوردهی مناسب برای عکس های خود، تمرین است. در شرایط نوری مختلف عکس بگیرید. از چیزهایی که با سرعت های مختلف حرکت می کنند عکس بگیرید. قسمت‌های مختلف مثلث نوردهی را آزمایش کنید و یاد بگیرید که کدام تنظیمات و محیط‌ها نتایج مورد نظرتان را به شما می‌دهند.

مقالات مرتبط:

ads
دیدگاه خود را بنویسید...

مطالب مرتبط

0